Home » Blog » Geen categorie » Ben jij deze zomer een haas of een schildpad?

Ben jij deze zomer een haas of een schildpad?

door Frank Terstappen | 29 jul, 2026 | Geen categorie

 

 

Tijdens een warme fietstocht door de polder zag ik een haas. Niet rennend, maar slapend in het kleine beetje schaduw dat hij kon vinden." Dat beeld bracht me terug naar een bijzondere ontmoeting met een pelgrim in Spanje. We zaten samen even uit te rusten. Toen vertelde hij een uitspraak die ik nooit meer ben vergeten:

'De echte reiziger gaat te voet en zelfs dan gaat hij vaak zitten.'

Herken je dat? Ook op vakantie proberen we soms zoveel mogelijk te zien. Maar zien we daardoor juist niet wat echt bijzonder is? Volgens hem zijn er twee soorten reizigers: hazen en schildpadden. Daarmee refereerde hij aan de eeuwen oude fabel van Aesopus. Als je echt wat wilt opsteken over het land of de streek waar je doorheen reist, wees dan vooral zoals de schildpad en doe het rustig aan, ga af en toe zitten en… Je ziet dan vast bijzonderheden die je anders zouden zijn ontgaan.

In de fabel over: ”de haas en de schildpad” houden de twee dieren een wedloop. De haas denkt makkelijk te zullen winnen en spant zich totaal niet in. Onderweg denkt hij gerust een dutje te kunnen doen, maar als hij wakker wordt, heeft de schildpad de finish al bereikt. Zo verliest de haas toch de wedstrijd. De fabel leert dat doorzettingsvermogen en consistentie vaak belangrijker zijn dan snelheid en talent. Het gezegde "hardlopers zijn doodlopers" of "de aanhouder wint" vat de les samen: wie stug volhoudt, kan uiteindelijk succes behalen, zelfs als anderen sneller lijken.

Misschien is het juist daarom zo bijzonder dat een dier dat bekend staat om zijn snelheid, ook weet wanneer het moet rusten. Op volle snelheid haalt hij 60 tot 70 kilometer per uur, wat hem sneller maakt dan een vos of een hond.

Hazen houden geen winterslaap. Je kunt ze vrij regelmatig tegenkomen op het platteland. Het gaat steeds minder goed met de haas, hij staat op de Nederlandse Rode Lijst als kwetsbaar en is beschermd onder de Wet Natuurbescherming. De jacht op hazen is aan strikte regels gebonden en in veel provincies beperkt of verboden. Oorzaken van de achteruitgang zijn intensieve landbouw, verlies van schuilplekken en hoog verlies van jongen door maaimachines die te vroeg en te snel over graslanden rijden. Projecten waarbij boeren akkerranden laten staan helpen de soort langzaam te herstellen.

Vele van ons zullen niet weten dat de lange oren van de haas niet alleen zijn gericht op het opvangen van geluiden. Het netwerk van bloedvaten in de oren functioneert ook als een warmtewisselaar: bij warm weer stroomt warmbloed door de dunne oorhuid, waar het afkoelt voordat het terugkeert naar het lichaam, een soort eigen airco. In de kou worden de oren platgelegd om warmteverlies te beperken.

Terwijl ik verder fietste, bleef ik me verwonderen. Een ontmoeting met een haas bleek veel meer dan zomaar een natuurmoment. Blijf je deze vakantie in eigen land, neem dan de fiets of beter nog ga een stuk wandelen, opzoek naar de haas, verken de omgeving en gebruik daarbij al je zintuigen. En neem vooral iets mee om op te zitten. Ga je deze zomer op reis, houd deze wijsheid dan vooral in je achterhoofd. Prop je dagen niet te vol met allerlei activiteiten. Misschien hoef je deze zomer niet verder te reizen om meer te beleven. Misschien hoef je alleen wat langzamer te gaan. Zoals de schildpad. En af en toe... even stil te staan, net als de haas. Geloof me niet zomaar. Kijk om je heen. De natuur heeft geen haast. Toch bereikt ieder seizoen precies op tijd zijn bestemming.

Hoe beleef jij de zomer? Ben jij vooral een haas of herken je jezelf meer in de schildpad? Ik ben benieuwd naar jouw ervaring. Laat gerust een reactie achter.

 

Frank Terstappen

Ik ben Frank, natuurfotograaf en wandel- natuurcoach.
Buiten vind ik rust, richting en energie. In de natuur kom je terug bij jezelf. Daar begeleid ik je graag bij.

Gerelateerde artikelen

Mijn anders gelopen reis en daardoor noodzakelijke stappen terug ….

Mijn anders gelopen reis en daardoor noodzakelijke stappen terug ….

Met een leuk vol programma met de nodige uitdagingen ging ik zijnde NatuurStappenCoach, enthousiast het nieuwe jaar in. Ik was 3 maanden nauwelijks echt ziek geweest maar ik was wel telkens vermoeid en actief zoekende naar het verbeteren van mijn conditie, wat maar niet wilde lukken. Tijdens het wandelen werd ik eruit gelopen en de trap op lopen ging niet zonder te hijgen. In maart resulteerde dit tot een ziekenhuisbezoek voor een hartfilmpje. Ik was vrij optimistisch omdat bij een vorig onderzoek -nog geen halfjaar geleden- alles nog oké leek. Toen ik daar aan de medische apparatuur lag had ik nog hoop om gewoon ‘s avonds mijn dienst op het werk te kunnen doen. Mijn hartritme was echter dusdanig ernstig verstoord dat ik werd opgenomen. In die periode lag mijn hart, en dus ik, letterlijk tot 2x toe helemaal stil en moest ik met hulp op nieuw opgang geholpen worden. Toen werd duidelijk dat ik niet voor niks op deze afdeling terecht was gekomen.

lees meer...
De kunst van toch bewegen, onthaasten en vertragen

De kunst van toch bewegen, onthaasten en vertragen

Echt neem van mij aan: Volwassenen en ouderen die voldoende bewegen, geven zichzelf het mooiste cadeau. De voordelen ervan zijn amper bij te houden! Stap voor stap bereik je niet alleen een goede gezondheid (minder kans op vormen van kanker, dementie, hart- en vaatziekten, diabetes type 2, overgewicht…), Je voelt je ook beter in je vel, je slaapt beter – en stapt dus minder vaak met het verkeerde been uit bed. Al wandelend zet je al één voet richting meer sociaal contact, je zorgt voor minder vervuiling en lawaai van auto’s en maakt zo de buurten en straten leefbaarder.

lees meer...
De winter, kerst, natuur en ik!

De winter, kerst, natuur en ik!

Koud hebben en rode wangen. Witte sneeuw, snijdende wind en toch op de fiets naar het werk. Bibberen in de winterzon, met rode, tintelende oren onder mijn pet of muts. Korte dagen, lange nachten. Bomen, struiken en doorlevende planten zoals klimop en hulst. Deze laatste struik bezit het groenste groen, maar is ook stekelachtig. De mensen halen groene takjes in huis omdat groen de kleur is van hoop. Door de korte dagen krijgen de vogels weinig tijd om voedsel te zoeken en er is soms ook weinig voedsel voor handen. Vinken, mussen, merels en spreeuwen komen om eten. Vogels die honger en kou lijden zitten “dik” met opgezette veren om zoveel mogelijk warmte vast te houden. Vele kleine zangvogels zijn naar zuidelijke oorden. En voor de insecten etende mezen is het levensgevaarlijk. Goed zichtbaar op de takken, kunnen ze ook gemakkelijk ten prooi vallen aan roofvogels. De voedertafel is, niet alleen met kerst, goed gevuld met cake, vet, zaadjes en ballen natuurlijk.

lees meer...

0 Reacties

Plaats een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tweet
Share
Share
Pin