Home » Blog » Geen categorie » De winter, kerst, natuur en ik!

De winter, kerst, natuur en ik!

door Frank Terstappen | 16 dec, 2023 | Geen categorie, Natuur coaching

Koud hebben en rode wangen. Witte sneeuw, snijdende wind en toch op de fiets naar het werk. Bibberen in de winterzon, met rode, tintelende oren onder mijn pet of muts. Korte dagen, lange nachten. Bomen, struiken en doorlevende planten zoals klimop en hulst. Deze laatste struik bezit het groenste groen, maar is ook stekelachtig. De mensen halen groene takjes in huis omdat groen de kleur is van hoop. Door de korte dagen krijgen de vogels weinig tijd om voedsel te zoeken en er is soms ook weinig voedsel voor handen. Vinken, mussen, merels en spreeuwen komen om eten. Vogels die honger en kou lijden zitten “dik” met opgezette veren om zoveel mogelijk warmte vast te houden. Vele kleine zangvogels zijn naar zuidelijke oorden. En voor de insecten etende mezen is het levensgevaarlijk. Goed zichtbaar op de takken, kunnen ze ook gemakkelijk ten prooi vallen aan roofvogels. De voedertafel is, niet alleen met kerst, goed gevuld met cake, vet, zaadjes en ballen natuurlijk.

Maar als ik de kans krijgt, ga ik naar buiten het bos in. Onze loofbossen worden gevormd door bladverliezende bomen als beuken, eiken, linden, olmen essen, waarbij zich struiken aansluiten als de hazelaar, de Spaanse aak en de meidoorn. De definitieve samenstelling van de loofbossen wordt voornamelijk bepaald door de aard van de grond. Op droge kalkrijke bodems groeien de statige beuken, waaronder in de winter nog duizenden beukennootjes liggen. De beuk, heerser van het woud groeit langzaam maar aanhoudend door totdat hij met zijn kruin alle andere concurrenten, ook soortgenoten, overschaduwd en/of gedood heeft. De grote zoogdieren als de wilde zwijnen, reeën en herten ontdoen de stammen van hun twijgen en bladeren. Zij snoeien de bomen. Bij het opgroeien sterven de zijtakken af die te weinig licht krijgen. Het is alsof de bomen zelf snoei toepassen. Op de heel vochtige en moerassige plaatsen groeien elzen en wilgen. Op vochtige kleibodems groeit een meer gevarieerde flora met als belangrijkste boom de eik. In het eikenbos groeien vele struiken en kruidachtige gewassen en ook in de winter is de grond vaak bezaaid met eikels, zeker in een mastjaar ( dan is er sprake van extreem veel vruchten/voedsel). Vooral de eikels vormen samen met de beukennootjes, een lekkernij voor de wilde zwijnen, die zich dan in de herfst vet eten aan dit voedsel, dat dan ook een speciale aangename smaak geeft aan hun vlees. Het naaldwoud is altijd donkergroen de larix verkleurt en verliest al zijn naalden in het najaar, maar de dennen en de sparren behouden hun naalden. Zij verliezen wel naalden in kleine hoeveelheden het hele jaar door. In de zomer is de naalden regen iets overvloediger. De bodem wordt door de langzaam rottende naalden verzuurd en verstikt. Zaailingen van loofbomen, evenals de kruiden en grassen, worden volledig onderdrukt. Geen kruidenlaag, geen struiken met voedzame bessen, weinig insecten, weinig vogels en zoogdieren. Het naaldwoud is in vergelijking met het loofwoud arm aan planten-en diersoorten. In de naaldbomen leven eekhoorns, achtervolgd door boommarters, dassen, kruisbekken, grote bonte spechten, goudhaantjes, ransuilen en gaaien.

Iedere zondagmorgen rond 8.00 uur naar buiten weer of geen weer, bijna altijd alleen, één of twee uurtjes zelf aan de wandel. Ik gun me die tijd om te bewegen en/of stil te staan. Met al mijn zintuigen aan of gewoon een stilte wandeling. Wandelen zonder iets te zeggen helemaal in het moment zijn, in de natuur en weten dat je van alles tegenkomt wat helpend is. Je kunt van allerlei gedachten hebben, zo ook laatst. De kerstdrukte speelt in je hoofd maar ook het kerstverhaal. De wijzen uit het oosten, volgden de ster en namen dure natuurgeschenken, goud, wierook en mirre, mee voor het kindje. Goud als een kostbaar metaal, wierook als een parfum en/of wierook en mirre als een zalvende olie. Als we dit nu lezen over deze natuurgeschenken, sta dan daar eens bij stil…. In de natuur kunnen we vinden wat we nodig hebben om gezond te kunnen leven, zowel lichamelijk als geestelijk. Er zit zoveel geneeskracht in de natuur en dat ervaar ik iedere keer als ik in alle stilte in de natuur ben. Ga een keer mee of trek er zelf op uit, ik gun je ook die ervaring.

HEB HET GOED !

Over Frank Terstappen

Ik ben graag buiten, in de natuur hervind ik mezelf steeds weer en laad ik op. Ik wil graag mijn ervaringen met je delen en zo de natuur dichter bij de mensen brengen. Je zult je verwonderen en versteld staan wat het je brengt.

Gerelateerde artikelen

Het gaat niet goed met de bekendste weidevogel: de Kievit

Het gaat niet goed met de bekendste weidevogel: de Kievit

Wie nu het platteland op gaat, kan ze weer zien en horen: de kieviten.
Tijdens een wandeling in de polder of een fietstocht door het buitengebied vallen ze op door hun sierlijke vlucht, bijzondere roep en speelse duikelingen in de lucht.
“Soms hoef je niet ver te zoeken naar een moment van verwondering.
Nu de kieviten weer boven het land vliegen, nodigt de natuur ons uit om naar buiten te gaan, te vertragen en echt te kijken.”
Zeker de moeite waard om even bij stil te staan.

lees meer...
De overgang van Winter naar Lente

De overgang van Winter naar Lente

Bij de overgang van de winter naar de lente ervaren veel mensen een merkbare verschuiving in energie, zowel in hun persoonlijke leven als in de natuur om hen heen. In de winter zijn we meer op zoek naar rust en het naar binnen keren. Het is een tijd waarin je je kunt bezinnen op je leven, plannen kunt maken en je kunt voorbereiden op de toekomst. Deze periode van rust en reflectie wordt gevolgd door de levendigheid en opbloeien van de lente, waarbij de langere dagen en warmere temperaturen uitnodigen tot actie, groei en het naar buiten treden.

lees meer...
Mijn anders gelopen reis en daardoor noodzakelijke stappen terug ….

Mijn anders gelopen reis en daardoor noodzakelijke stappen terug ….

Met een leuk vol programma met de nodige uitdagingen ging ik zijnde NatuurStappenCoach, enthousiast het nieuwe jaar in. Ik was 3 maanden nauwelijks echt ziek geweest maar ik was wel telkens vermoeid en actief zoekende naar het verbeteren van mijn conditie, wat maar niet wilde lukken. Tijdens het wandelen werd ik eruit gelopen en de trap op lopen ging niet zonder te hijgen. In maart resulteerde dit tot een ziekenhuisbezoek voor een hartfilmpje. Ik was vrij optimistisch omdat bij een vorig onderzoek -nog geen halfjaar geleden- alles nog oké leek. Toen ik daar aan de medische apparatuur lag had ik nog hoop om gewoon ‘s avonds mijn dienst op het werk te kunnen doen. Mijn hartritme was echter dusdanig ernstig verstoord dat ik werd opgenomen. In die periode lag mijn hart, en dus ik, letterlijk tot 2x toe helemaal stil en moest ik met hulp op nieuw opgang geholpen worden. Toen werd duidelijk dat ik niet voor niks op deze afdeling terecht was gekomen.

lees meer...

0 Reacties

Plaats een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tweet
Share
Share
Pin