Wat kun je tegenkomen als je gaat wandelen in februari

Heerlijk tot jezelf komen, je hoofd leegmaken en op je gemak de omgeving op je laten inwerken. Lekker bewegen de frisse lucht inademen. De zon op je huid, de wind door je haren. Even weg van de sleur en de drukte…
Als je goed kijkt zie je al de katjes in bloei op de els en de hazelaar. De eerste bloemen verschijnen, zoals het sneeuwklokje, kleinhoefblad, madeliefje, waterakoniet (Eranthis Hyemalis) de knoppen van de paardenkastanje, es en de sering zijn sterk gezwollen. De hyacint, narcis en tulp in tuinen komen reeds uit. Vol ongeloof kijk ik naar het sneeuwklokje, die ik op mijn dagelijkse wandelroute tegen kom. Dat stijfkopje dat als eerste zijn wit bloempje opent, soms midden in de sneeuw. In Amelisweerd sta ik stil bij een veldje sneeuwklokjes die door de strenge vorst helemaal plat liggen, ze veren weer op als de temperatuur stijgt. De natuur laat zich niet snel uit het veld slaan en veert terug nadat het heeft tegen gezeten. Ook wij mensen bezitten evenals de natuur een flinke dosis veerkracht. Zo groeit elke dag de blijde verwachting. Ook duizenden jaren geleden was het nu de tijd voor de grote feesten van de vruchtbaarheid en het nieuwe leven.
De vogels beginnen weer te zingen
De zanglijster zingt, let maar eens op, drie keer het zelfde. Ook de koolmees laat zijn gezang horen dit omdat hij op zoek is naar een partner. De eekhoorns ( waar het heden ten dagen helemaal niet goed mee gaat) paren en krijgen hopelijk veel gezonde jongen. De mollen graven gangen en vormen vele molshopen. Sommige dagen lijken nog op herfstdagen: donker, mistig, kil. De verdorde bladeren hangen nog aan de haagbeuk. Rotte bladeren liggen op de grond als een laat aandenken aan de vurig gekleurde herfst. De koude kan nog harder toeslaan dan in januari, de wind kan nog onrustiger jagen dan in november, en toch hangt er al iets van lente in de lucht, omdat elke dag wat langer wordt. En toch hangt er al iets van lente in de lucht, omdat elke dag wat langer wordt. De mensen die nog voldoende contact hebben met de natuur doorvoelen dit blije gebeuren van wat meer licht, van wat meer en sterkere zon. Laag over de velden vliegt een troepje veldleeuweriken (dat worden er ook ieder jaar minder) en tussen twee regenbuien door zie ik dat sommige leeuweriken al beginnen te vechten voor een gebiedje van waaruit ze al zingend ten hemel kunnen opstijgen als de zomer werkelijk komt. Het zijn de eerste vogels die terug keren uit het warmere zuiden.
Maar eind februari heb je ook al kans om de eerste grutto’s te horen, als ik dat hoor is dat voor mij het teken dat de lente niet echt ver meer is. De kikkers ontwaken, de vlinders verschijnen o.a. de kleine vos, maar die vroege vlinder fladdert een beetje hopeloos verloren rond want er valt geen nectar gevende bloem te bekennen.

Ga naar buiten en ervaar de wisseling van de seizoenen
De wisseling van de seizoenen is een van de spectaculairste verschijnselen van de natuur.
Wie het er voor over heeft -eventueel voor dag en dauw- zijn gerieflijke huis te verlaten, de natuur in te trekken en zich bloot te geven aan de natuur met al zijn zintuigen, zal ontdekken dat er elke dag, elke week, elke maand heel wat gebeurt en heel wat verandert. Die ervaring gun ik iedereen. Natuurlijk kun je zelf op pad gaan, meestal werkt dat niet zo als je wenst. Je hebt soms niet de juiste kennis van wat je hoort, ziet, voelt in de natuur en dan is het vaak moeilijk om de discipline, motivatie op te brengen om je telkens op te pakken en te gaan.
Ik, Frank Terstappen, kan op die tochten een uitstekende gids voor je zijn: geen academicus, maar een man van de praktijk, die de kennis hoofdzakelijk van zijn eigen kennis heeft. Ga met me mee op stap in de natuur en verwonder je en leer de natuur te kennen.
Bel me en/of schrijf je in voor een kennismakingswandeling. Kom mee naar buiten allemaal dan zoeken we…